KOBİ’lerin işbirliği kurmalarına yönelik strateji geliştirme çalışmalarına yardımcı olacak çeşitli araçlar ve eğitim programları sunan SMEexcel projesi, Türkiye’de REF tarafından yürütülmektedir.
Avrupa Komisyonu Leonardo da Vinci programı tarafından desteklenen ve Avrupa’dan 5 ülkeden ortaklarla sürdürülen proje 31 Aralık 2006 itibariyle sona erecektir. İngiltere, İrlanda, Çek Cumhuriyeti, Polonya ve Türkiye’den toplam 12 ortakla devam eden projede üniversiteler, KOBİ’ler, araştırma kurumları ortak olarak yer almıştır.
Burada proje ortakları Trevor Turner ve Denis Kearney tarafından hazırlanan İşbirliği El Kitabı’nda yer alan bilgilerden bir özet sunulacaktır.
Neden İşbirliği?
Rekabetin doğası değişmektedir. Yeni rekabet koşulları yeni stratejiler
gerektirir. Kütle pazarlar yerlerini küresel niş pazarlarına bırakmaktadır ve
müşteriler teknolojik ve organizasyonda esneklik kadar uzmanlaşmış ürünleri de
artan bir şekilde talep etmektedir.
Bireysel firmalar ise her konuda iyi olamazlar. Uzmanlaşmak ve çekirdek
yeteneklerini diğer firma ve organizasyonlarla birleştirmeyi öğrenmek
zorundadırlar.
Firma-içi birlikte çalışma/işbirliği -firmaların sıkça karşılaşılan sorunlara
ortak çözüm yaratmakta izledikleri bir yol- rekabete yeni cevaptır. Avrupa
Birliği (AB), ulusal ve bölgesel karar alıcılar bireysel şirketleri
desteklemekten ziyade endüstriyel sorunlar veya fırsatlara sektörel cevaplar
yaratmayı tercih etmektedir. İşbirliği burada anahtar bir
faktördür.
İşbirliği firmaların bilgi edinmelerine, büyük ölçekte üretimden kazanılacak
avantajlar sağlamalarına, teknoloji ve kaynak edinmelerine ve aksi takdirde
giremeyecekleri piyasalara girmelerine yardım eder. Küçük firmalar için
işbirliği, artarak küreselleşen piyasalardaki izolasyon yönelimine cevap
olabilir.
Teoride kaynaklarını birleştirerek birlikte çalışan ve karşılıklı fayda
gördükleri projelerde işbirliğine giren KOBİ’lerin, daha büyük şirketlerle daha
iyi rekabet edebilmeleri gerekir. Birlikte çalışmak küçük şirketleri küresel
tedarik zincirlerinde daha başarılı olarak rekabet edebilmelerini sağlayabilir.
Ancak işler her zaman bu kadar iyi yürümez. Tarihe bakıldığında işbirliği
çabalarının %70’i başarısızlığa uğradığı görülür. Pek çok arkadaşlık ise bu
sebeple bozulmuştur.
Diğer organizasyonlarla ilişkileri geliştirmek ve benzer görüşlü güvenilir
ortaklar bulmak zaman almaktadır. Zaman, küçük şirketlerin riski düşük ve sonucu
işin kâr hanesine katkısı olmadıkça adamak istedikleri bir şey değildir.
Firmaların gerçekten ihtiyacı olmadıkça ve getireceği faydalar görülemiyorsa
işbirliği projelerine katılmaması önerilmektedir. İşe yaraması
için çok fazla zaman ve çaba harcamak gerekmektedir. Eğer firmalar bunu yapmaya
hazır değilse, işbirliği çabası çok büyük ihtimalle başarısız olacaktır.
SMEexcel Projesi
Proje kapsamında Avrupa’dan 5 ülkeden KOBİ’lerle yapılan anket çalışmasında firmaların neden işbirliğine girmek istediği sorusuna verilen cevaplar yeni piyasalar ve müşteriler kazanmak, tamamlayıcı yetkinlikleri olan organizasyonlarla çalışmak ve daha büyük ve daha iyi siparişler almak için kritik kütleye ulaşmak olarak sıralanmıştır (Şekil 1).
Şekil 1. İşbirliğinde bulunma nedenleri
Şirketlere ağların onlar için ne kadar önemli olduğu sorulduğundaysa ilginç
bir cevap karşımıza çıkmıştır. %50’den fazla bir çoğunluk denk şirketlerle
girişilen işbirliğinin katılabilecekleri en önemli ağ çeşidi olduğunu söylemekte
fakat %25’ten az bir grup ise böyle bir ağda daha önce hiç bulunmadıklarını
kabul ediyor. Diğer yandan, cevap verenlerin %10’undan azı endüstri ağlarına
oldukça değer biçerken %65’ten fazlası böyle ağlarda daha önce yer aldıklarını
belirtiyor. Bu anlaşılabilir; endüstri ağları daha pasif ağlar iken işbirlikçi
ağlar etkin olmak için önemli zaman ve çaba gerektirmektedir.
İncelemede öne çıkan diğer konular ise büyüme yönelimli şirketler ve işbirliği
arasındaki pozitif ilişki; özgül bir amacı olmayan ilişki yerine işbirlikçi
ortaklık için işaret niteliğinde olacak özgül, birleştirici bir amaca duyulan
ihtiyaç; ortaklar arasında güvene duyulan ihtiyaç ve fikri mülkiyet konularını
çözmeye duyulan ihtiyaçtır.
İşbirliğinde 5 Aşama
SMEexcel projesi işbirliği sürecini 5 aşamadan oluşan bir aşama-geçit yaklaşımı ile şekillendirir (Şekil 2). Bu yaklaşıma göre aşağıdaki yapı elde edilmiştir:
Şekil 2. İşbirliği süreci
Çekirdek faaliyetler üç merkezi aşamadan oluşur: Tanımlama, Oluşturma ve Uygulama.
İlgi Uyandırma aşaması şirketlerin işbirliğinin ne olduğunu bilerek dikkate almaları için uygun bir iş seçeneği olup olmadığına karar vermelerine yardımı içerir.
İşbirliği döngüsünün sonunda yer alan Ölçme aşaması, işbirliği süreç ve sistemlerinin incelenmesi ve daha ileride geliştirilmesi ile ilgilidir.
Kısaca 5 aşamayı inceleyecek olursak; İlgi Uyandırma aşamasında “işbirliği şirketim için gerçekten önemli mi” sorusunun yanıtı aranır.
Tanımlama aşamasında “işbirliğinde ne yapmak ve kiminle yapmak
istiyorum” sorularının cevapları irdelenir. Bu aşamada 2 analiz yapılır, (i)
bireysel şirket analizi (ii) grup analizi. Analizler yapıldıktan sonra birlik ne
yapmak istediğini ve kiminle yapmak istediğini öğrenmiş olur. Hangi işbirliği
projesini yürütmeye karar verdikten sonra katılımcı şirketler onları ortak bir
amaç güden ve projenin yürütmesi esnasında belirli rolleri olan bir takım olarak
birbirlerine bağlayacak bir Oluşturma aşamasına devam ederler. Bu
aşamada işbirliğinin yapısı, sistemi ve anlaşmalar belirlenir. Performans
ölçütleri de bu aşamada belirlenir. Bütün ortakların işbirlikçi anlaşmayı
projeye olan bağlılıklarını göstermek adına imzalamaları beklenmektedir.
İşbirliğinin hayata geçirildiği Uygulama aşaması ancak Tanımlama
ve Oluşturma aşamalarında yer alan faaliyetler yerine getirildiğinde
başarılı olabilir. Genellikle, organizasyonlar ortaklığı başarılı kılacak diğer
unsurları düşünmeden bu aşamaya geçmek ister. Uygulama aşamasında,
bilginin paylaşımı ve sorunların çözümü yönetilir. Üzerinde anlaşılmış
performans ölçütleri yürürlüğe girer ve Uygulama aşaması boyunca
izlenir.
Son aşama olan Ölçme aşamasında performans değerlendirmesi yapılır ve
bir sonraki sefere daha iyi bir performans sergilenmesi için ne gibi
iyileştirmeler yapılacağına karar verilir.
Ortaklara bir sonraki aşamaya geçmek veya geçmemek için kritik değerlendirmeler
yapabilmelerini sağlayan geçitler işbirliği süreci aşamaları arasına
eklenmiştir. Bir sonraki aşama başlamadan önce çözümlenmesi gereken meseleleri
tespit etmek için her şirket tarafından kontrol listelerini doldurulur. Danışman
bir sonraki aşama başlatılmadan önce bu meselelerin çözümlenmelerini koordine
eder.
- Şubat 2010 - İnovasyonun Renkleri Mart Sayısı Çıktı
- Şubat 2010 - İnovasyonun Renkleri Şubat Sayısı Çıktı
- Ocak 2010 - Rekabet Postası'nın 24. Sayısı Çıktı
- Ocak 2010 - İnovasyonun Renkleri Ocak Sayısı Çıktı
- Ocak 2010 - Rekabet Stratejileri Serisi’nin 12. yayını olan, Prof. Dr. Dilek Çetindamar ve Elif Baktır tarafından kaleme alınan "İnovasyon Araç Kutusu: Yöneticiler İçin Teknikler" isimli rapor Aralık 2009 tarihinde yayınlandı.
Arşive ulaşmak için tıklayınız.
+ 90 216 483 9710 ref@sabanciuniv.edu

